تازه ها

logo

غنی: «فردا فهرست هیات مذاکره کننده نهایی می­‌شود.»

کابل –  ۲۲ حوت ۱۳۹۸

محمد اشرف غنی رییس جمهوری کشور، به‌روز دوشنبه۱۹حوت در مراسم سوگند وفاداری‌اش، از نهایی شدنِ فهرست هیاَت گفت‌وگو کننده تا یک روز دیگر خبر داد؛ اما باگذشت سه روز خبری از نهایی شدن نیست.

آقای غنی در مراسم سوگند خود، گفت که پس‌از مشوره­های گسترده با شخصیت­های مطرح، حزب­های سیاسی، زنان و جامعه­ی مدنی، فهرست هیات مذاکره کننده نهایی می­شود.

مشوره‌هایی­که برخی‌از نمایندگان مردم، حزب­های سیاسی، فعالان مدنی و زنان افغانستان دراین باره، اظهار بی‌خبری می‌کنند.

اما صدیق صدیقی سخن­گوی رییس جمهور به‌روز چهارشنبه ۲۱حوت درنشست خبری مرکز رسانه­های حکومت گفت:

«دلیل این­­که تاهنوز فهرست نهایی نشده­، مشوره با برخی‌از بزرگان و احزاب است، همین­که نظر آنان گرفته شود نهایی خواهد شد».

او تاکید کرد که دست آوردهای چندین ساله­ی مردم افغانستان در روز گفت‌وگو با طالبان، معامله نخواهد شد و از حق شهروندی مردم به­هر صورتی دفاع خواهند کرد.

دست‌آوردهایی‌که شهلا فرید استاد دانشگاه کابل و فعال حقوق زن، ترسِ ازدست رفتنش را درسر دارد.

خانم فرید به‌حضور واقعی زنان در گفت‌وگو باطالبان، شک دارد و می‌گوید که اگر زنان شامل‌هم باشند، به­احتمال بیش‌تر از اطرافیان و زیردستان ارگ­نشینان خواهند بود و این‌هم یکی از دلایل خودداری‌شان از نشر فهرست بوده می‌تواند.

به‌گفته وی، حق آموزش­وپروش، کار و فعالیت­های سیاسی‌، مدنی و اقتصادی از مهم‌ترین خواست‌های زنان‌است که باید در میز گفت‌وگو با طالبان مطرح شود.

ازسوی دیگر، برخی از حزب‌های سیاسی‌هم با اظهار بی‌خبری از مشوره‌های وعده شده ازسوی حکومت درباره‌ی تشکیل هیأت گفت‌وگو کننده با طالبان، تشکیل هیأت یک‌جانبه را غیرقابل قبول و نادرست می‌دانند.

عبدالله قرلق معاون حزب جنبش اسلامی افغانستان، همه­شمول بودنِ هیات گفت‌وگو کننده را به‌دیده‌ی شک­ نگریسته، می­افزاید که حکومت در تلاش تشکیل یک­هیات انحصاری از طرف خود است و تاکنون با هیچ حزبی مشوره نشده­است.

او ­گفته­های رییس جمهور را در روز سوگند، یک شعار محض خواند و گفت که دلیل نهایی نشدن فهرست‌هم، معامله­ای­ست که رییس جمهور می­خواهد با طالبان انجام بدهد.

نادر افغان سخنگوی حزب اسلامی‌هم از ترتیب و ترکیب هرگونه هیأت گفت‌وگو کننده، اظهار بی‌خبری می‌کند و می‌گوید:

« فهرست هیات مذاکره کننده ازسوی حکومت، یک هیات همه‌شمول نیست و معلوم‌هم نیست که چه‌وقت نهایی می‌شود».

بحثِ چگونه‌گی تشکیل هیأت گفت‌وگوکننده‌ی همه‌شمول، ازسوی­ داکتر عبدالله عبدالله رییس جمهور حکومت موازی‌هم در جریان مراسم سوگند جداگانه در قصر سپیدار و هم‌زمان با سوگند آقای غنی در ارگ به‌روز دوشنبه ۱۹حوت، بیان شده‌است.

آقای عبدالله در مراسم سوگند خود، نخستین کار حکومت خود را، تشکیل یک­هیات گفت‌وگوکننده با طالبان قلم­داد کرد.

اما تشکیل هیأت‌های جداگانه از نشانی دو حکومت، به‌باور تحلیل­گران مسایل سیاسی و کارشناسان امورامنیتی، بی‌نتیجه‌است.

عبدالشکور دادرس آگاه مسایل سیاسی و حقوقی، به­این باوراست که اگر حکومت با مخالفان سیاسی‌اش به­یک نظر واحد نرسند، طالبان از اختلاف­های ایجاد شده برای به­دست آوردن هدف­ها و تحمیل خواست­های شان، استفاده‌ی بیش‌تر خواهند کرد.

به‌گفته‌ی آقای دادرس، هستند گروه­هایی­که درمیان مردم اختلاف می­اندازند و می­خواهند به‌نفع شخصی‌شان سواستفاده کنند، درحالی­که طرف­های اصلی جنگ­وصلح، مردم افغانستان است و نفع و ضررش نیز به­مردم می­رسد.

جاوید کوهستانی آگاه امورامنیتی‌هم به‌این باوراست که طالبان با هیات­های جداگانه گفت‌وگو نخواهند کرد. آقای کوهستانی می‌افزاید که درحال‌حاضر باید روی تشکیل هیأت همه‌شمول تلاش شود، تا برای طالبان هم قابل قبول باشد.

آن‌چه ­که سیداکبرآغا، یکی از مقام­های پیشین امارت اسلامی و رهبر حزب جیش‌المسلمین‌هم برآن تاکید ­می‌کند و هُشدار می­دهد که بدون ایجاد و تشکیل یک هیأت قوی و همه‌شمول ازسوی حکومت، مخالفان سیاسی، بزرگان و حزب‌های سیاسی، هیچ گفت‌وگویی با طالبان صورت نخواهد گرفت.

بااین‌حال، نعیم نظری معاون کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان، امیدواراست که در ترکیب هیات گفت‌وگو کننده، افرادی باید برگزیده شوند که خواست­های مردم، ارزش‌های دموکراتیک، مسایل حقوق‌بشر و حق قربانی­ها را مطرح کنند.

جمیل احمد ۲۳ ساله باشنده‌ی ناحیه دهم شهر کابل می‌گوید:

«حقوق و آزادی‌های‌ما، نباید قربان منفعت‌های شخصی و مافیایی شود».

باآن‌که خبرهای تازه از نتیجه‌ی مشوره‌ها و چانه‌زنی‌ها درباره‌ی تشکیل هیأت میان طرف‌های قدرت، تاهنوز به‌رسانه‌ها درز نکرده؛ اما بنابرهمین دلایلی‌که ازسوی منابع رسمی دراین گزارش ارایه شده و باگذشت دو روز دیگر از نهایی نشدنِ فهرست هیأت گفت‌وگو کننده، این سخن و قولِ رییس جمهورغنی (فردا فهرست هیأت مذاکره کننده نهایی می‌شود.) نادرست است.

گزارش‌گر:  مجتبا بیگ‌زاد

..

سه هفته مُهلت؛ هنوز پایان نیافته‌است!؟

کابل _ ۷ حوت ۱۳۹۸

محمد اشرف­‌غنی رییس جمهور کشور، به‌تاریخ ۲۹ جدی سال روان در نشست گفتمان‌­ملی با باشندگان ناحیه‌های ۲۱،۱۲ و ۲۲ شهر کابل، به‌­رییس شرکت برق افغانستان دستور داد که تا سه‌­هفته‌­ی دیگر اگر مشکل برق شهروندان کابل به‌­ویژه مشکل بل­‌های صرفیه‌­شان حل نشود، معاونان این شرکت برکنار خواهند شد.

اما تاکنون که پنج هفته ازاین دستور رییس جمهور می‌گذرد؛ نه‌­مشکل برق شهروندان کابل حل شده و نه‌­هم معاونان شرکت برق افغانستان برکنار شده‌­اند.

برخی‌از شهروندان کابل ادعا می­کنند که بارها به‌‌خاطر حل مشکل‌­شان به‌­مسوولان ساحوی و دفتر مرکزی آن مراجعه کردند؛ اما تاهنوز به‌­مشکل آنها رسیدگی نشده‌­است.

محمد آصف، کلان‌تر وکیلان ناحیه‌­ی نزدهم شهر کابل می­گوید که همه صندوق­‌های میترهای برق این‌­ساحه باز است و هرکس به‌طریق دل‌خواه خود استفاده می­کند:

«دراین‌‌جا برق بسیاری‌ها چنگکی‌است؛ اما جالب‌تر این‌که به‌یکی ۲۰۰ افغانی و به‌دیگری ۹۰ هزار بل‌­برق می­آید ».

او می‌‌افزاید که بارها به‌­مسوولان ساحوی شرکت برق درباره‌ی چنین خودسری‌ها و دُزدی‌های برق گفته‌­اند؛ اما با گذشت هفته‌ها و ماه‌ها تاهنوز کسی­ به‌­این مشکل توجه نکرده‌است.

ادعایی‌‌که وحیدالله توحیدی، سخن‌­گوی شرکت برق افغانستان نیز می‌­پذیرد و تاکید می‌‌کند که به‌این‌­موضوع رسیدگی خواهد شد.

آقای توحیدی، هم‌‌چنان باانتقاد از بی‌‌توجه‌ی مردم در حفظ و نگه‌‌داشت صندوق‌‌های میترهای برق، می‌‌افزاید:

«تنها در سال روان بیش‌‌تراز ۹۳هزار میتر در نواحی مختلف شهرکابل نصب کردیم؛ اما ازاین میان تنها بیش‌‌از سه هزار میتر ثابت مانده و باقی قفل همه را شکسته‌‌اند.»

ازسوی‌­دیگر، سید حسین پرویزی کلان‌‌تر وکیلان ناحیه اول شهر کابل، ادعا می­کند که وقتِ رفتن و آمدن برقِ این‌­ناحیه معلوم نیست و در یک شبانه‌‌روز، حتا ده ساعت برق ندارند. او، می‌‌افزاید:

«هیچ­گوش شنوا پیدا نشد که شکایت ما را بشنود، به‌­آمر جکشن شکایت کردیم، به‌­دفتر مرکزی و حتا به ریاست جمهوری هم شکایت کردیم، هیچ‌‌کس د قصه ما نشد».

اما سخن‌‌گوی شرکت برق، کم­‌بودن ظرفیت برق نسبت به‌­مقدار مورد نیاز باشندگان شهر کابل‌‌را، دلیل پرچوی خوانده، می‌افزاید که آنان تنها ۵۴۰ میگاوات برق برای پایتخت کشور دراختیار دارند، درحالی­که نیازمندی مردم در زمستان به ۷۰۰ میگاوات برق می­رسد و این‌­سبب پرچوی برق می­شود.

دلیلی‌­که به‌‌باور حامد پتمل استاد دانشگاه و مهندس برق، درست نیست. به‌‌گفته‌‌ی او، توزیع نادرست برق درمیان مشترکان، دلیل اصلی پرچوی‌‌‌هایی‌‌است که یک‌­خانه بدون برق به‌‌سر می‌‌برد و دیگری برق ده‌­ها خانه‌­ی دیگر را استفاده می­کند.

او، می‌­افزاید که «فساد» و «مسلکی نبودن» برخی‌‌از کارمندان این نهاد، سبب شده که مشکل برق کم­­تر نه؛ بل‌‌که بیش­تر شود.

اما این‌­مشکل نه­‌تنها در یک یا دو ناحیه‌­ی شهر کابل؛ بل‌‌که در دیگر ناحیه‌­ها نیز شکایت‌‌های گوناگونی وجود دارد.

وزیرگل، وکیل ناحیه‌­ی ششم شهر کابل نیز، ادعا می­کند که بسیاری از مشترکان برق دراین ناحیه، از چهار ماه به‌‌این‌‌سو بل‌‌های مصرف برق شان‌‌را دریافت نکرده‌‌اند. به‌­گفته‌­ی‌­او، چندبار به­‌مسوولان‌هم گفته‌­اند؛ اما تا هنوز کاری نشده‌­است.

قطع لین، مشکل دیگری‌‌که شمس‌‌الدین باشند‌ه‌ی قابل‌­بای ناحیه ششم شهر کابل، بی‌‌عدالتی درحق دیگران می‌‌خواند و می‌گوید: «این‌‌هم انصاف نیست که به‌­خاطر چند خانه‌‌ی دزد و متخلف، برق ما مردم بی‌‌گناه‌‌ره قطع کنند».

اما سخن‌­گوی شرکت برق افغانستان، قطع لین را یگانه راه اجباری حصول مصرف برق از بدهکاران و متخلفان می‌‌داند و می‌‌پذیرد که قطع لین در چندین ساحه‌‌ی شهر کابل نیز وجود دارد.

آقای توحیدی، هم‌‌چنان اطمینان می‌‌دهد که بل مصرف برق، پس‌­از هر۵۹ روز شمار می‌‌شوند، حتا اگر چندین‌‌ماه بعدهم برسد، بالای هیچ‌­کس زیاد حساب نمی‌­شود.

تأخیر و سهل‌‌انگاری در عمل‌‌کرد مسوولان و سیستم ناکاره‌‌ی پرداخت بانکی صرفیه برق؛ از دیگر مشکل‌‌ها و سرگردانی‌‌های پایتخت‌‌نشینان کشوراست که به‌‌گفته‌‌ی غلام حسن احمدزی وکیل ناحیه ۲۱ شهر کابل، از چندین سال به‌‌این‌‌سو باآن دست و گریبان‌‌اند. او، می‌‌افزاید: «هفت سال تمام دویدیم تا که پایه‌‌های برق د منطقه ما نصب شد، حالی هفت سال دگه‌‌هم باید بدویم تا که لین برق وصل شود.»

برخی دیگر از باشنده‌های محل‌های پلانی شهر کابل که به‌گفته‌ی خودشان، عاری از هرگونه تخلف و بدهکاری‌اند و میترهای دیجیتالی‌هم دارند، مدعی‌اند که حتا برای تحویلی بل برق‌هم روزها سرگردانی و زیان‌های اقتصادی را متحمل می‌شوند.

حاجی زلمی باشنده تهیه مسکن ناحیه هفدهم شهر کابل می‌گوید: «هرباری‌که به‌یکی از بانک‌ها به‌خاطر تحویلی بل برق رفتیم، گفتن سیستم خراب است.»

مشکل برق در پایتخت کشور، تنها به‌چند گفته‌ها و گلایه‌ها خلاصه نمی‌شود. شمار زیادی از باشندگان شهر و ولسوالی‌های کابل به‌خبرنگار پیک، از مشکل برق به‌عنوان کلان‌ترین مُعضلِ اجتماعی و اقتصادی پس از امنیت یاد کرده‌اند.

مسوولان شرکت برق افغانستان‌هم، کمبود بیش‌وکم دوصد میگاوات برق برای بیش‌از ۶۰۰هزار مشترک برق کابل را در فصل زمستان، دلیل نارضایتی مردم از پرچوی‌های شبانه‌روزی خوانده و باوجود این‌هم، از شهریان کابل می‌خواهند که در مصرف برق، افراط نکنند.

بااین‌همه، یافته‌های حقیقت‌سنج پَیک از گردآوری معلومات و گفت‌وگوهای منابع رسمی و مردمی، گواه براین‌است که نه‌تنها مشکل برق مانند گذشته هنوز پابرجاست، بل‌که دستور مستقیم رییس جمهوری برای حل این مشکل هم کارساز نبوده‌است.

سخن‌گوی شرکت برق افغانستان در پاسخ به‌این پرسش خبرنگار پَیک که بنابر دستور رییس جمهوری، آیا کسی از مقام‌های این شرکت به‌دلیل عدم رسیدگی به مشکل برق شهریان کابل از وظیفه برکنار شده‌است؟ گفت: «نه‌خیر».

این‌که با گذشت پنج هفته از مُهلت سه هفته‌یی رییس جمهوری مبنی بر برکناری معاونان شرکت برشنا، چرا دستور رییس جمهور عملی نشده‌است؛ لطیف محمود معاون سخن‌گوی ریاست جمهوری در تماس تلفونی به‌خبرنگار پَیک می‌گوید:

«هنوز ما شامل آن مرحله نشدیم و آن (برکناری) اقدامات عملی بعدی‌ست.»

گزارش­گر: شاه­‌محمود اندیشور

..

به‌هیچ هنرمندی، کُمک نقدی نشده‌است

کابل –  ۱۴ دلو ۱۳۹۸

هیچ یک از ۵۰ هنرمند (آوازخوان)، هیچ پولی زیرنام «کُمک» از سوی حکومت دریافت نکرده‌است.

یک‌ونیم ماه پیش، رییس جمهور غنی به  گرامی‌داشت از جشن‌واره‌ی هنر، زیرعنوان (همایش سَیر هنر در صد سال پسین) پیشنهاد وزارت اطلاعات و فرهنگ را مبنی بر مساعدت نقدی به هنرمندان کشور، از کود۹۱ منظور کرد.

یک روز پس ازآن، صدیق صدیقی سخن‌گوی ریاست جمهوری به تاریخ ۲۸ قوس در صفحه‌ی تویترش با اعلام این منظوری نوشت: «ریس جمهور به گرامی‌داشت از این جشن‌واره به شمول استاد گل‌زمان، مبلغ۵۰ هزار افغانی به هر یک از ۵۰ هنرمند هفت رشته‌ی هنر، مساعدت کرد.»

اما یافته‌های مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک، نشان می‌دهد که نه‌تنها کُمکی به هنرمندان صورت نگرفته، بل‌که مسوولان وزارت اطلاعات و فرهنگ نیز، افزون‌بر دریافت برگه تقاضای اطلاعات در مدت بیش‌از یک ماه حاضر نشدند که فهرست ترتیب‌شده‌ی ۵۰ هنرمند و چگونه‌گی ارایه کمک نقدی را به خبرنگار پَیک ارایه کنند.

خانواده‌ی استاد گل‌زمان از هنرمندان مشهور کشور که شامل این فهرست ۵۰ نفری گفته شده، ادعای هرگونه کمک را بی‌اساس و نادرست می‌داند.

نصیب فرزند استاد گل‌زمان، می‌افزاید که پدرش سخت بیمار است و اکنون هم به‌دلیل زمستان سرد کابل در زادگاه‌اش ولایت خوست، نزد دوستان به‌سر می‌برد.

آقای نصیب آوازه‌های کمک به‌هنرمندان به‌ویژه عکس منتشرشده‌ی پدرش با رییس جمهور را نادرست دانسته، می‌گوید:

«هیچ کمکی ازسوی ریاست جمهوری به‌پدرم نرسیده و آوازه‌های کمک‌هم، یک دروغ وعوام‌فریبی‌است و بس.»

برخی دیگر از هنرمندان نیز، ادعا می‌کنند که مسوولان به گونه‌ی سلیقه‌ای برخورد کرده و هیچ کُمکی به‌آنان صورت نگرفته‌است.

رسول زمری مدیر پیشین موسیقی رادیو تلویزیون ملی که به گفته‌ی خودش ۴۰ سال از خدمت اش در رشته‌ی موسیقی می‌گذرد، از بی‌توجهی حکومت به هنرمندان شاکی است و می‌گوید که همه هنرمندان  خدمت کرده‌اند؛ اما کمک‌ها و توجه هم‌واره به افراد غیرمستحق صورت گرفته‌است.

ازسوی دیگر، فاروق نبی‌زاده ریس اتحادیه‌ی هنرمندان می‌گوید که یک ماه پس از منظوری پیشنهاد، هفت نفر از هر بخش هنر به اساس معیارهای ارایه‌شده از سوی وزارت و شورای عالی هنر نامزد شدند؛ اما تااکنون گفته می‌شود کارهای اداری آن درجریان است و بودجه‌ی لازم برای آن تخصیص داده نشده‌است.

آقای نبی‌زاده می‌افزاید: «هنرمندان کاندید از بخش موسیقی ضرورت مبرم به کمک عاجل دارند.»

با آن‌که وزارت اطلاعات و فرهنگ و شورای عالی هنر مشکل  تاخیر این مساعدت را نبود بودجه عنوان کرده و با دلایل غیرقانونی از ارایه فهرست و منظوری پیشنهاد خودداری کرده‌اند؛ اما باگذشت یک‌ونیم ماه، این وزارت امروز یکشنبه ۱۳ دلو فهرست ۵۰ هنرمند مستحق مساعدت نقدی را در صفحه‌ی فیس‌بوک خود منتشر کردند.

پیش ازاین، مینه ابراهیم‌خیل مسوول اطلاع‌رسانی وزارت اطلاعات و فرهنگ به خبرنگار پَیک گفت که تااکنون هیچ فهرستی از هنرمندان ترتیب نشده‌است.

درحالی‌که تیمور حکیم‌یار معاون شورای عالی هنر، می‌گوید: «لیست آماده است و همراه با پیشنهاد نزد معین‌صاحب است و هرزمانی‌که معین‌صاحب از خارج آمد، با شما شریک ساخته خواهد شد.»

صابر مومند سخن‌گوی وزارت اطلاعات و فرهنگ نیز، از بود و نبود فهرست اظهار بی‌خبری کرده، می‌گوید که دلیل اصلی تأخیر دراین مساعدت، مشکل تخنیکی این وزارت با وزارت مالیه است.

آقای مومند افزود: «هرزمانی‌که مشکل ما با وزارت مالیه حل شد، لست برتان داده می‌شود

دراین‌حال، وزارت مالیه تصریح می‌کند که اسناد و فهرست هنرمندان به این وزارت به تاخیر مواصلت کرده و ازهمین‌رو، اجراآت آن‌هم زمان‌براست.

فریدون معرفتی آمر مطبوعات وزارت مالیه می‌گوید: «اسناد بر ما زمانی رسید که سال مالی تمام بود و با ختم سال مالی تمام حساب‌ها بسته می‌شود، با تصویب بودجه‌ی سال مالی جدید اجرات صورت خواهد گرفت.»

بااین‌همه ریاست جمهوری از ارایه‌ی پاسخ در مورد این مساعدت طفره رفته و بار مسولیت را به وزارت اطلاعات  فرهنگ مرتبط می‌داند.

دواخان مینه‌پال سخن‌گوی ریاست جمهوری می‌گوید: «ترتیب فهرست ۵۰ هنرمند، تعیین معیارها و مسایل بودجه و اداری مربوط وزارت اطلاعات و فرهنگ‌است و از طرف ریاست جمهوری فقط حکم داده شده‌است.»

پیش‌از ارایه‌ی پیشنهاد به ریاست جمهوری، معیارهای تعیین‌شده از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ و شورای عالی هنر برای مستحق‌بودن هنرمند به این مساعدت، سن بالای ۶۵ سال، متقاعدبودن و همچنان وضعیت بد اقتصادی گفته شده‌است.

پیشنهاد مساعدت نقدی به هنرمندان، زمانی ازسوی وزارت اطلاعات و فرهنگ به ریاست جمهوری ارایه شد که پیش‌از آن، استاد گل‌زمان در یک گفت‌وگوی تلویزیونی، از وضعیت دشوار اقتصادی و روزگار نابه‌سامان‌اش گریه کرد.

او در گفت‌وگو با تلویزیون خصوصی آریانا، از حکومت انتقاد کرد و گفت که هنرمندان به فراموشی سپرده شده‌اند.

بااین‌حال، یافته‌های مرکز خبرنگاری تحقیقی پَیک از همان روز منظوری پیشنهاد مساعدت ازسوی رییس جمهوری تااکنون، بیان‌گر این‌است که تاهنوز هیچ پولی برای هیچ یک از ۵۰ هنرمند شامل فهرست، کُمک نشده و یک ادعای نیمه نادرست است.

گزارش‌گر:  پلوشه عظیم

..

به خانواده‌ی قربانی جنایت، هیچ کُمکی نشده‌است

کابل – ۸ دلو ۱۳۹۸

به خانواده‌ی قربانی جنایت در ناحیه‌ی هفتم شهر کابل، نه کمکی صورت گرفته و نه قاتل شناسایی و بازداشت شده‌است.

یک هفته پیش حوالی پس‌از چاشت روز دوشنبه ۲۹جدی، مردان ناشناس در منطقه‌ی جنگلک ناحیه هفتم شهر کابل وارد یک خانه‌ی مسکونی شده و سه کودک سه تا نُه ساله را همراه با مادرشان با ضرب تیشه و چکش کشته‌اند.

یک روز پس ازاین روی‌داد، محمد اشرف غنی رییس جمهعوری کشور به نهادهای امنیتی دستور داد که هرچه زودتر، عاملان این جنایت را شناسایی و به نهادهای عدلی و قضایی بسپارند. هم‌چنان به خانواده‌ی قربانی باید کُمک‌های فوری صورت گیرد.

اما بررسی‌ها و یافته‌های خبرنگار پَیک، می‌رساند که با گذشت یک هفته از این روی‌داد، تااکنون هیچ کاری برای شناسایی قاتلان و هیچ کُمکی برای خانواده‌ی قربانی جنایت، صورت نگرفته‌است. ‌

خبرنگار پَیک تلاش کرد تا نظر سخن‌گویان ریاست جمهوری را در پیوند به‌این‌که چه کُمکی نقدی یا جنسی، از کدام خزانه و ازسوی کدام نهاد به‌این خانواده شده یا خواهد شد؟ آقای محمودی یکی ازاین سخن‌گویان، پس از آن‌که موضوع را گرفت و تعهد کرد که تا نیم ساعتی پاسخ خواهد داد؛ اما سپس به هیچ تماس پَی‌هم خبرنگار پَیک پاسخ نداد.

احمد قیس ۲۸ ساله که خودرا برادر عبدالستار (پدر خانواده‌ی قربانی) معرفی می‌کند، می‌گوید:

« گپ کمک خو یک دروغ و فریب است، حتا یک خبر از ما نگرفتند.»

او هم‌چنان، حکومت را به بی‌توجهی و بی‌کفایتی در برابر تأمین امنیت شهروندان متهم کرده، می‌افزاید که آنان با هیچ شخص یا گروهی، خصومت و عداوتی نداشته و این کار جنایت‌پیشه‌گان در هیچ قانون و مذهبی بخشودنی نیست.

رفیع‌الله باشنده‌ی این محل نیز، از ناتوانی پولیس در امر تأمین امنیت شهروندان گله‌مند است و می‌گوید که در چند ماه پسین، حتا پس از شام از ترس افراد ولگرد و راهزن، از خانه‌های شان بیرون شده نمی‌توانند.

دراین‌حال، فردوس فرامرز سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل، از ادامه‌ی تلاش‌‌ها برای ردیابی و شناسایی عاملان روی‌داد جنگلک سخن می‌زند و می‌گوید:

«پیش‌رفت‌هایی در مورد این قضیه داریم؛ اما هنوز پیش‌از وقت است و بعدن شریک خواهیم ساخت.»

بررسی‌های پولیس برای ردیابی و شناسایی قاتلان اعضای این خانواده درحالی جریان دارد که مردم به‌ویژه باشنده‌های این محل، همه از ترس و وحشت این روی‌داد بُهت‌زده‌اند و حتا به‌دلیل ترس و تهدیدهای احتمالی، حاضر نمی‌شوند درباره‌ی چگونه‌گی روی‌داد هفته گذشته که در همسایه‌گی شان رخ داده‌است، به خبرنگاران و رسانه‌ها چیزی بگویند.

پیش ازاین هم روی‌دادهای مشابهی به‌تاریخ ۸ اسد در منطقه‌ی چهارقلعه‌ی ناحیه دهم که پنج کودک خوردسال در داخل یک خانه به‌شکل بی‌رحمانه‌ای کشته شدند و پیش‌از آن به‌تاریخ ۵ جوزای سال روان در منطقه‌ی کارته سخی ناحیه سوم شهر کابل رخ داده‌است.

دراین روی‌داد نیز، هفت عضو یک خانواده مشمول زنان و کودکان، ازسوی مردان مسلح ناشناس کشته شدند.

پولیس کابل، از بازداشت دو تن به‌اتهام این قضیه خبر داده و سخن‌گوی لوی سارنوالی نیز، می‌گوید که پرونده‌ی متهمان این قضیه به دادگاه فرستاده شده و هنوز از فیصله‌ی دادگاه خبری نیست.

این تنها چند روی‌دادی نیست که در نتیجه‌ی آن چندین شهروند کابل کشته و زخمی شده و یا هم شماری از خانواده‌ها را در سوگ عزیزان شان نشانده‌است. به‌گفته‌ی برخی از شهریان کابل، هیچ شب و روزی نیست که در کوچه و پس‌کوچه‌های شهر کابل، جرم و جنایتی رخ ندهد و این وضعیت نسبت به‌هرزمان دیگر، نگران کننده است. چنان‌که بربنیاد آمار ارایه شده ازسوی منابع رسمی در شش ماه نخست سال روان خورشیدی، بیش‌تر از ۱۶۰۰ شهروند کابل در نتیجه‌ی هم‌چون روی‌دادهای جنایی، ازسوی افراد ولگرد، ناشناس و مسلح غیرمسوول زخمی شده‌اند.

به‌گفته‌ی آقای فرامرز، تنها در یک ماه پسین نزدیک به ۲۷۰ تن به‌اتهام جرایم جنایی (قتل، دزدی، چپاول‌گری، راهزنی و…) در نواحی مختلف شهر کابل بازداشت شده که نیمی از آنان، مجرمان تکراری هستند.

باتوجه به‌این وضعیت، مسوولان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان هُشدار می‌دهند که اگر حکومت به‌این قضایا به‌گونه‌ی درست رسیدگی نکند و فرهنگ معافیت از مجازات از میان برداشته نشود، این نخستین و آخرین روی‌داد درکشور نخواهدبود.

گزارشگر: عبدالمطلب فراجی

..

وعده ‎ی ساخت شش هزار مکتب در دو سال روان، ناممکن‌است

کابل – ۱۵ میزان ۱۳۹۸

محمد اشرف غنی رییس جمهوری افغانستان، آغاز سال گذشته هنگام نواختن زنگ مکتب در لیسه‌ی امانی شهر کابل گفته بود که در دو سال آینده، شش‌هزار مکتب در سرتاسر افغانستان ساخته خواهد شد.

اما باگذشت بیش‌تراز یک‌ونیم سال ازاین وعده‌ی رییس جمهوری، تاهنوز یک‌صد مکتب در سراسر کشور ساخته نشده‌است.

وزارت‌های معارف، احیا و انکشاف دهات و شهرسازی و اراضی هریک از مسوولان و تطبیق کنندگان این پروژه‌ی بزرگ توسعه‌ای، ضمن اتهام خلای معلوماتی بر یک‌دیگر، آمار و معلومات گوناگون ارایه می‌کنند.

سخن‌گوی وزارت معارف می‌گوید که تنها ۱۵ مکتب دراین مدت ساخته شده‌است.

اما سخنگوی وزارت احیا و انکشاف دهات، از تکمیل ساخت‌وساز۵۰ مکتب در شماری از ولایت‌های کشور سخن می‌زند و سخن‌گوی وزارت شهرسازی و اراضی‌هم، از پایان کار ساخت‌وساز۷۰ مکتب و آغاز به‌کار دوهزار مکتب دیگر در سراسر کشور خبر می‌دهد و هرسه تاکید می‌کنند که این دوهزار مکتب، تا سال آینده به بهره‌برداری خواهند رسید.

هرچند وعده‌ی رییس جمهوری کشور، قرار بود تا کمتراز پنج ماه باقی‌مانده‌ی سال روان خورشیدی، شش هزار مکتب در سراسر کشور ساخته شود؛ اما سخن‌گوی وزارت احیا و انکشاف دهات، نبود بودجه برای آغاز به‌وقت پروژه را، دلیل اصلی عملی نشدن وعده‌ی رییس جمهوری می‌داند. زیرا تنها ۴۶ درصد بودجه تااکنون ازسوی بانک جهانی تمویل و پرداخت شده و پول باقی‎مانده در مرحله‎های بعدی خواهد رسید.

هزینه‌ی مجموعی ساخت‌وساز این مکتب‌ها ۳۷۵ میلیون دالر ازسوی بانک جهانی منظور شده‌است.

خلای معلوماتی

حشمت‎الله ناصری سخن‎گوی وزارت شهرسازی و اراضی، می‎گوید که وزارت معارف در خلای معلوماتی قرار دارد و از تکمیل ساخت‎وساز ده‎ها مکتب در شماری از ولایت‎های کشور بی‎خبر است.

آقای ناصری می‎گوید که ساختمان تکمیل‎شده‎ی بیش‎از ۷۰ مکتب در برخی‎از ولایت‎های کشور، به‎گونه‎ی رسمی به مسوولان معارف تحویل داده شده‎است.

ازسوی دیگر فریدون آژند سخن‎گوی وزارت احیا و انکشاف دهات، از ساخت بیش‎از۳۰ مکتب در ولایت‎های بلخ، فاریاب، کندهار، زابل، خوست و ننگرهار خبر می‎دهد و می‎افزاید که وزارت معارف اطلاعات نادرست ارایه کرده‎است.

اما نوریه نزهت سخن‌گوی وزارت معارف، آمار ارایه شده را مربوط به سه ماه پیش خوانده و ادعای بی‌خبری را رد می‌کند.

وعده•های ناممکن

هرچند داده‌های ارایه شده ازسوی مسوولان، به‌خوبی می‌رساند که حتا یک درصد از وعده‌ی رییس جمهوری کشور دراین مدت عملی نشده و تطبیق صددرصد آن‌هم در کمترین زمان باقی‌مانده ناممکن خوانده شده؛ اما به‌باور برخی از آگاهان و نمایندگان مردم در شورای ملی کشور، فساد پیچیده در دستگاه دولت سبب شده تا بسیاری از وعده‌ها و برنامه‌ها در زمان و مکان درست آن عملی شده نتوانند.

رمضان بشردوست عضو مجلس نمایندگان درحالی‌که این وعده‌ی رییس جمهوری را بی‌معنی می‌خواند، از ادامه‌ی آموزش غیرمعیاری در بیش‌تراز ۸۰ درصد مکتب‌های بدون ساختمان، کتاب، آموزگار مسلکی و فضای مناسب در سراسر کشور، اظهار نگرانی کرده و تاکید می‌کند که تا ریشه‌کن ساختن فساد، این‌گونه وعده‌ها عملی شدنی نیستند.

به‌گفته‌ی این آگاهان، اگر نیمی از وعده‌های داده شده واقعن عملی می‌شدند و پول‌های کمک‌شده‌ی دو دهه‌ی پسین در زمان و مکان درست‌اش به‌مصرف می‌رسیدند، امروز بیش‌تراز نیم مکتب‌های کشور فاقد ساختمان و میزوچوکی و کتاب نمی‌بود و میلیون‌ها کودک از آموزش معیاری محروم نمی‌بودند.

چنان‌که پیش ازاین‌هم، از محرومیت بیش‌وکم سه میلیون کودک از آموزش، نبود نصاب، آموزگار، ساختمان و فضای مناسب درسی در بسیاری از ولایت‌های کشور گزارش شده‌است.

بربنیاد معلومات وزارت معارف کشور، هم‌اکنون بیش‌تراز ده میلیون دانش‌آموز در بیش‌تر از ۱۴هزار مکتب زیرنظر کمتراز ۲۰۰هزار آموزگار درس می‌خوانند. اما هنوز، نیمی ازاین مکتب‌ها بدون ساختمان در زیر خیمه‌ها، فضای باز و ساختمان‌های کرایی فعالیت دارند.

حتا برخی‌از کلان‌ترین مکتب‌ها در پایتخت کشور نیز، خالی ازاین کمبودی‌ها و نیازمندی‌های کودکان نیست.

مریم دانش‌آموز صنف سوم مکتب لیسه‌ی زرغونه در ناحیه دهم شهر کابل، می‌گوید که صنف‌شان درودیوار و میزوچوکی ندارد.

کتاب و میزوچوکی و درودیواری‌که به‌گفته‌ی برخی‌از آگاهان و ناظران نهادهای جامعه‌ی مدنی کشور، بارها ازسوی مسوولان و رهبران حکومت وعده شده؛ اما بسیاری از آن‌ها به‌وقت و یاهم هرگز عملی نشده‌اند.

سیداکرام افضلی رییس دیدبان شفافیت افغانستان، می‌گوید که وعده‌ی ساخت شش‌هزار مکتب در دوسال روان ازسوی رییس جمهوری کشور، یک وعده‌ی عوام‌فریبانه است.

ریاست جمهوری دراین‌باره به تماس‌های خبرنگار پیک، پاسخ نداد.

لطیف محمود معاون سخنگوی رییس جمهوری در برابر پرسش خبرنگار پیک به‌روز .. … در مرکز رسانه‌های حکومت گفت که دراین باره معلومات ندارد و با ارایه کارت خود، افزود که بعدن تماس بگیرید؛ اما به تماس‌های بعدی پاسخ نداد.

بااین‌همه کنکاش و بررسی حقایق بر انجام وعده‌ی ساخت شش‌هزار مکتب در دوسال روان (۱۳۹۷و۱۳۹۸) نتیجه براین‌است که درمیان چهار کته‌گوری (درست، نیمه درست، نادرست و نیمه نادرست)؛‌ این وعده «نادرست» است.

گزارش‌گر: مجتبی بیگزاد

..

۹۲هزار نمره‌زمین رهایشی به آموزگاران، توزیع نشده‌است

کابل – ۳۰ میزان ۱۳۹۸

وزارت معارف افغانستان به‌تازگی اعلام کرد که در ده سال گذشته، نزدیک به ۹۲ هزار نمره‌زمین رهایشی به آموزگاران مکتب‌های برخی‌از ولایت‌های کشور توزیع شده‌است.

این رقم را، محمد میرویس بلخی سرپرست وزارت معارف در مراسمی به‌مناسبت «روز معلم» ۱۳میزان سال روان ارایه کرد. اما نگفت که چند آموزگار در ده سال پسین، صاحب سرپناه شده‌است.

یافته‌های مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک از داده‌های معلوماتی وزارت‌های معارف و شهرسازی و اراضی، نشان می‌دهد که تنها در پایتخت کشور، بیش‌تراز ۳۰ درصد از زمین‌های که زیرنام شهرک معلمین در مرکز و ولسوالی‌های کابل به‌شماری از آموزگاران توزیع شده، ازسوی برخی از زورمندان غصب شده‌است.

زورمندانی‌که هیچ‌یک از مسوولان و سخن‌گویان حکومت از آن‌ها نام نمی‌برند و از پرسش آن‌هم به‌حاشیه می‌روند.

مسوولان وزارت معارف، می‌پذیرند که به‌دلیل غصب زمین شهرک‌های آموزگاران در پایتخت و برخی از ولایت‌های کشور، تاهنوزهم برای «شمار زیادی» از آموزگاران سند ملکیت نمره زمین رهایشی داده نشده‌است. اما رقم دقیق ازاین آموزگاران ارایه نمی‌کنند.

برخی ازاین آموزگاران در مکتب‌های پایتخت کشور که از چندین سال به‌این‌سو، سند ملکیت نمره زمین‌هم به‌دست دارند، ادعا می‌کنند که حتا پس‌از مصارف هنگفت ساختمانی و چهاردیواری نمره‌زمین، ازسوی کوچی‌ها و زورمندان تهدید به مرگ شده‌اند و تااکنون مالک نمره زمین خود نیستند.

جاهد احمد آموزگار مکتب لیسه ذکور ولسوالی چهارآسیاب کابل، هنگامی‌که به‌گفته‌ی خودش می‌خواست کار آبادانی نمره زمین‌اش را روبه‌راه کند، ازسوی افراد زورمند تهدید به مرگ شده و اخطار داده‌اند که:

«اگر بار دیگر این‌جا قدم مانده بودی، دست‌وپایت را می‌شکنیم…»

عبدالمالک مدیر مکتب لیسه ذکور چهارآسیاب نیز، از متوقف شدن پروسه‌ی توزیع نمره‌زمین برای آموزگاران این ولسوالی که درسال ۱۳۹۵ آغازشده بود، سخن می‌زند و می‌گوید که آن‌هم به‌دلیل تصرف غاصبان زمین، تااکنون متوقف مانده و هیچ نمره زمینی به آموزگاران این ولسوالی توزیع نشده‌است.

آقای مالک می‌افزاید: «نامه‌های رسمی تا به وزارت داخله و گارنیزون هم فرستادیم، ولی اجراآتی ندیدیم.»

یافته‌های پیک از داده‌های معلوماتی این منابع نشان می‌دهد که از مجموع ۲۸ مکتب ولسوالی چهارآسیاب کابل، تنها ۲۸۴ نمره زمین برای آموزگاران چهار مکتب توزیع شده؛ اما هنوز بسیاری ازاین میان، مالک نمره‌زمین خود نیستند. درحالی‌که داده‌های وزارت معارف، این رقم را بیش‌تراز ۱۵۰۰ نمره زمین توزیع شده نشان داده‌است.

برخی دیگر از آموزگاران و مسوولان مکتب‌های پایتخت، ادعا می‌کنند که به‌جز برگزاری یک مراسم نمایشی زیرنام توزیع نمره‌زمین برای آموزگاران، تاهنوز نه سندی به‌دست دارند و نه نمره‌زمینی و یاهم مالکیت زمین مشکل دارد.

محمد یوسف مدیر لیسه‌ی پوهاند سعیدی منطقه‌ی خیرآباد ولسوالی چهارآسیاب می‌گوید که هرچند مراسم تهداب‌گذاری در لیسه ملالی شهید برگزارشد و به‌طور نمایشی سند چند نمره زمین برای چند تن از آموزگاران توزیع شد؛ اما ازآن روز به‌این‌سو، هیچ یک از آموزگاران، نه مالک زمین شده و نه به‌ساحه‌ی زمین شهرک رفته می‌تواند.

این مُعضل نه‌تنها در پایتخت، بل‌که در بسیاری از ولایت‌های کشور نیز دامن‌گیر آموزگاران است. به‌گفته‌ی مسوولان معارف ولایت بلخ، در ده سال پسین هیچ نمره‌زمین رهایشی به هیچ آموزگاری دراین ولایت توزیع نشده‌است.

علی امیری رییس معارف ولایت بلخ، می‌گوید: «مناطقی‌که برای شهرک آموزگاران درنظر گرفته شده، مانند شهرک افغانیه و شهرک ده‌دادی…، یا این‌که در مناطق دوردست و ناامن است و یاهم تحت منازعه با قول‌اردوی شاهین است.»‌

احمد بیگزاد رییس معارف ولایت سرپُل‌هم، از نام‌گذاری شهرک‌هایی در منطقه‌ی دشت انگیش‌که‌ی مرکز این ولایت به مساحت ۱۵۰ جریب زمین به‌نام «شهرک معلمین» و ۱۸۰ جریب زمین دیگر در ولسوالی‌های بلخ‌آب و سوزمه‌قلعه سخن می‌زند و می‌گوید که به‌دلیل مشکل غصب زمین ازسوی افراد زورمند، تااکنون به‌گونه‌ی عملی هیچ نمره زمین رهایشی به آموزگاران مکتب‌های این ولایت توزیع نشده‌است.

همین‌گونه آقای مجیب‌الرحمان ثاقب رییس معارف ولایت کندز، تنها از توزیع ۵۰۰ نمره زمین رهایشی در منطقه‌ی سردوره‌ی مرکز این ولایت یاد می‌کند و می‌افزاید که باقی مناطق دشت آبدان و ولسوالی‌های امام‌صاحب، ارچی و قلعه‌ی‌ذال، تاهنوز مشکل غصب و استملاک زمین آن حل نشده‌است.

مقام‌های محلی و مرکزی همه از تلاش‌ها و ردوبدل نامه‌های رسمی در پیوند به مُعضل غصب و استملاک زمین‌های زیرنام شهرک آموزگاران به مقام‌های بلندپایه حکومت حرف می‌زنند؛ اما دسترسی به‌مقام‌های بلندپایه حکومتی، تنها ازطریق سخن‌گویان شان در دستور کار رسانه‌ای آن‌ها قرار دارد.

چنان‌چه آقای نصرت رحیمی سخن‌گوی وزارت امورداخله در برابر این پرسش خبرنگار پیک که در رابطه به موضوع غصب زمین‌های رهایشی آموزگاران چه اجراآتی کرده‌اند؟ در پیام‌خانه‌ی شنیداری واتساپ‌اش گفت:

« موضوع به قومندانی‌های امنیه هدایت داده شده، با جزییات از ایشان پرسیده می‌توانید».

پرسشی‌که فردوس فرامرز سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل، پاسخ آن‌را به خبرنگار پیک چنین خلاصه کرده‌است:

« در مورد غصب زمین‌های شهرک‌های معلمین یا تهدید و لت‌وکوب کسی، تافعلن کدام قضیه به ما نرسیده».

آن‌چه که مسوولان وزارت معارف، نمی‌پذیرند و نهادهای امنیتی را در پس‌گیری زمین‌های غصب‌شده‌ی آموزگاران ازسوی زورمندان، مسوول می‌دانند.

این وزارت به‌تازه‌گی با نشر اعلامیه‌ای در صفحه‌ی انترنتی خویش، از پس‌گیری ۴۷۲۰ جریب زمین و املاک وزارت معارف از دست غاصبان زمین در دو سال پسین خبر داده؛ اما جزئیات بیش‌تر ارایه نکرده‌است.

نوریه نزهت سخن‌گوی این وزارت، از تشریک اسناد و معلومات درباره‌ی غصب و استملاک شهرک‌های آموزگاران با وزارت شهرسازی و اراضی سخن گفته و تاکید نموده که درحال‌حاضر، پروسه‌ی توزیع نمره زمین به‌دلیل روی‌دست بودن طرح جدید مسکن، متوقف است؛ اما نه‌تنها درباره‌ی جزییات و زمان اجرایی شدن این طرح، چیزی نگفت.

سخن‌گوی وزارت شهرسازی و اراضی‌هم، گفته‌های سخن‌گوی وزارت معارف را غیرمسوولانه می‌خواند و می‌گوید که یکصدونود هزار جریب زمین برای شهرک‌های آموزگاران دراختیار وزارت معارف قرار داده شده، اما بسیاری ازآن تااکنون مورد استفاده قرار نگرفته‌است.

حشمت‌الله ناصری سخن‌گوی وزارت شهرسازی، از پایان کار تازه‌ی یک هیات این وزارت در باره‌ی غصب و استملاک زمین‌های شهرک‌ها خبر می‌دهد و می‌گوید که نتایج آن‌هم به نهادهای عدلی و قضایی محول خواهد شد. هرچند وعده‌ی اسناد و معلومات از نتایج بررسی‌های هیات آن وزارت را نیز به خبرنگار پیک داده بود؛ اما پس‌از تماس‌های بعدی به عهدشان وفا نکرد.

بااین‌همه وعده‌ها و گفته‌های مسوولان در امر تامین سرپناه برای آموزگاران مستحق معارف کشور، برخی‌از آگاهان امور به‌این باوراند که باتوجُه به چالش‌ها و دشواری‌های روزافزون سیاسی، امنیتی و اقتصادی در کشور، عملی کردن چنین وعده‌ها و برنامه‌ها برای مسوولان حکومت امروزه، کار آسان و قابل قبول‌هم نیست.

آقای صدیق پتمن که چندین سال در مقام‌های ارشد وزارت معارف وظیفه اجرا کرده‌است، نه‌تنها که بر شفافیت پروسه‌ی توزیع نمره‌زمین به آموزگاران کشور باورمند نیست، بل‌که درکُل «حل نشدن منازعه‌ی زمین» را در سراسر کشور، از مهمترین عامل تطبیق نشدن این پروسه می‌داند.

به‌گفته آقای پتمن، تا که موضوع «زمین و مسکن» به‌گونه‌ی بنیادی درکشور حل نشود، این وعده‌ها درست و عملی شدنی نیست.

گزارش‌گر:  پلوشه عظیم

..