دانش‌آموخته‌ای‌که به‌اتهامِ دُزدی، باگلوله بدرقه شد

کابل – ۹ سرطان ۱۳۹۹خ.

پولیس کابل، یک جوان مسافر به‌نام عبدالقدیر فکور را به‌اتهام دُزدی موبایل و پول‌های مردم در منطقه‌ی وحدت‌آباد ناحیه چهارم، با ضرب گلوله زخمی و بازداشت کرده‌است.

فرماندهی پولیس کابل به‌روز سه‌شنبه ۳سرطان در صفحه‌ی رسمی فیس‌بوک خود، خبرداد:

« یک سارقِ حرفوی درحالی‌که پول و موبایل چندین شهروند را سرقت نموده و درحال فرار بود، ازسوی گزمه‌ی حوزه چهارم زخمی و بازداشت شد».

پولیس کابل به‌استناد شکایت و ادعای سه‌­نفر، در صفحه­‌ی رسمی فیس‌بوک خود که نزدیک‌به ۱۵۰هزار دنبال کننده دارد، آقای فکور را دُزد حرفوی خوانده­ و این خبر را، بیش‌­از یک‌­هزار تن پسند کرده‌­اند.

به‌دنبال نشر این خبر، شماری از شهروندان و کاربران در شبکه‌های اجتماعی با دست‌به‌دست کردنِ این خبر و پخش و نشر عکس و خاطره از فرد بازداشت شده، این عمل‌کرد پولیس کابل را به‌شدت انتقاد کرده‌اند.

برخی از فعالان مدنی و حقوقی و نمایندگان مردم در پارلمان کشور نیز، بر تحقیق و بررسی دقیق‌ترِ این قضیه تأکید کرده‌اند.

فکور، کیست؟

عبدالقدیر فکور فرزند محمد، به‌گفته‌ی خودش ۲۴ سال سن دارد و باشنده­‌ی اصلی ولایت غور است. او سال گذشته از دانشکده­‌ی شرعیات دانشگاه کابل فارغ شده­­ و چندروز پیش­ به‌­خاطر گرفتن «ترانسکرپت» از غور به­‌کابل آمده‌­است.

فیصل ناصری، یکی از هم‌صنفان‌اش در برگه‌ی فیس‌بوک خود نوشته‌است:

« آقای فکور بهترین شخصیت دانا و خوش‌اخلاق در چهارسال دوره‌ی دانشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما بود».

عبدالظاهر تمیم، نماینده­‌ی مردم غور در مجلس نمایندگان می­‌گوید که آقای فکور نماینده‌ی دانش‌جویانِ این ولایت در دانشگاه کابل و دانش­‌آموخته­‌ی ممتاز صنف خود بود.

ماجرای زخمی و بازداشت شدن

باگذشت دو سه روز از این روی‌داد، آقای فکور را در دفتر شورای سرتاسری غوریان در کابل یافتیم و از جریان زخمی و بازداشت شدنش ازسوی پولیس، چنین حکایت کرد:

« آن‌روز به‌اثر پافشاری پسرکاکایم که برای اولین‌بار به‌کابل آمده، چکر برامدیم باغ‌بالا رفتیم و در برگشت، زمانی‌که از باغ به‌طرف پایین وحدت‌آباد می‌آمدیم تا به سرک بادام‌باغ آمده و کوته‌سنگی برویم، همین­‌که به‌­مسجد عبدالله بن‌مسعود نزدیک شدیم، ناگهان صدای فیر شد و ما به‌طرف مسجد دویدیم تا شکار مرمی نشویم. هنوز از زینه‌پایه‌های دروازه مسجد بالا نرفته بودم که مرمی به‌دست و پایم اصابت کرد و درهمان لحظه‌‌ی که ملاامام مسجد و چند تنِ دیگر از باشنده‌های محل زخم مرا بسته می‌کردند، خودم به‌شماره ۱۱۹ پولیس زنگ زدم …».

آقای فکور می‌افزاید که پس‌از ساعتی، مسوولان حوزه­‌ی چهارم پولیس به‌­محل رسیده و با یک تداوی و تلاشی سراپا، اورا به‌اتهام دُزدی به‌­حوزه انتقال دادند. مسوولان حوزه­‌ی چهارم پولیس کابل، حاضر به گفت‌وگو دراین باره نشدند.

او درحالی‌که هم‌اکنون به‌ضمانت شورای سرتاسری غوریان درکابل، موقتن از توقیف پولیس آزاد است، می‌افزاید که به‌­جُز یک گوشی موبایل خودش، دیگر هیچ‌­چیزی در نزدشان نداشته که ثابت کننده‌ی جُرمی بوده باشد.

برخی از شاهدان عینی در محل نیز، به خبرنگار پَیک می‌گویند که حتا کدام چاقو یا قیچی‌هم باخود نداشتند.

سیر عطایی از باشنده‌های محل، آقای فکور و پسرکاکایش هردو را درحالی دیده‌است که به‌گفته‌ی خودش، از کوچه به‌سوی مسجد روان بودند و درهنگام تیراندازی پولیس، یکی از آن‌ها زخمی شد و او نیز به‌کُمک‌شان رفت.

برخی دیگر از باشندگان این محل نیز، عمل­کرد پولیس را درپیوند به‌این روی‌داد، غیرقانونی خوانده می­‌گویند که افراد پولیس بدون این­که به‌مردم محل توجه کند، بیش­­تر از یک شاجور مرمی را به‌­­سوی خانه‌های‌شان شلیک کرده‌­اند.

اما فردوس فرامرز سخن­‌گوی فرماندهی پولیس کابل، قضیه را این‌گونه گزارش داده می‌­گوید:

« سارقان پس‌­از سرقت پول و موبایل چند نفر، بالای پولیس شلیک می‌­کنند و درگیری رُخ­ می­‌دهد که در نتیجه یکی‌­از سارقان زخمی می‌­شود و اسلحه و پول و گوشی­‌هایی­ سرقت‌شده را، یکی دیگرش( پسر کاکای فکور) گرفته فرار می‌کند».

آن‌چه که آقای فکور، دوستان و هم‌صنفانش و برخی از اعضای شورای سرتاسری غوریان در کابل، نادرست می‌دانند.

مقصر (مجرمِ) اصلی کیست؟

برخی­‌از آگاهان مسایل حقوقی و کارشناسان نظامی، این‌­رفتار پولیس کابل‌را خلاف قانون دانسته می‌­افزایند که پولیس حق شلیک مستقیم بالای شهروندان ( آن­هم در داخل یک محل رهایشی) را ندارد.

عتیق­‌الله امیرخیل کارشناس مسایل نظامی می‌­گوید که پولیس باید در قدم نخست، فرد را شناسایی کند که آیا مجرم است یا خیر؟ پس از آن برایش اخطار دهد و تا زمانی­که پولیس بفهمد که جان خودش در خطر نیست، حق شلیک را ندارد.

هم‌چنان، وحید فرز‌‌ه‌­ای آگاه مسایل حقوقی می­‌افزاید که پولیس درهنگام برخورد با مجرم درصورتی‌که تسلیم نمی‌­شود، می‌تواند در قسمت‌­هایی از بدن مجرم شلیک کند که سبب صدمه‌­ی حیات‌اش نشود.

در حالی­‌که به‌­گفته‌­ی شاهدان عینی، فاصله بینِ مکانی­‌که آقای فکور زخم برداشته و جایی­‌که پولیس شلیک کرده، نزدیک‌به ۵۰۰متر تخمین می‌شود. اما این­که دراین فاصله چه‌گونه دُزد شناسایی شده؟ پولیس کابل دراین باره­ چیزی نمی‌گوید.

آقای فرامرز با نشان‌دادنِ ویدیویی از سه‌­شهروند، می­‌گوید که این‌­ها شکایت درج کرده‌­اند.

دراین نوار تصویری، سه‌­جوانی دیده می‌­شود که در پاسخ به‌­پرسش یکی‌­از افراد پولیس، می‌­گویند که پول و موبایل‌­شان دُزدی شده؛ اما از کسی به‌ویژه «فکور» نام نه‌برده‌اند.

هرچند خبرنگار پَیک، هرآن مدرک دیگری که جُرمِ آقای فکور را گواه باشد و یا ثابت کند، از سخن‌گوی پولیس کابل مطالبه کرد؛ اما آقای فرامرز هیچ‌گونه سند یا مدرکی دراین باره ارایه نکرد.

او افزود که هیأتی ازسوی وزارت امورداخله دراین باره تعیین شده و تاهنوز بررسی‌های این هیأت، نهایی نشده‌است.

بااین‌حال، آقای فکور این رفتار و عمل‌کرد پولیس را، هتکِ حُرمت و صدمه‌ی فزیکی بر خودش خوانده و خواهان به‌دادگاه کشاندنِ کسانی‌است که اورا به‌مرمی زده و متهم به‌دُزدی کرده‌اند.

برخی‌از فعالان مدنی و حقوقی، اعضای شورای سرتاسری غوریان در کابل و نماینده‌ی غور در مجلس نمایندگان نیز، همه به‌این باوراند که با پایان بررسی‌های هیأت و ثابت شدنِ بی‌گناهی متهم، پولیس کابل باید به‌تعقیب خبر بازداشت و زخمی‌شدنِ آقای فکور در صفحه‌ی فیس‌بوک‌اش، اشتباه و معذرت خودرا نیز دراین صفحه منتشر کند.

گزارش‌گر:  شاه‌محمود اندیشور