به ‎سیلاب‎‌‌زده‎‌گان پروان، هیچ سرپناهی ایجاد نشده‎‌است

کابل – ۲ میزان ۱۳۹۹خ.

درحالی‌‎که صدها خانواده‌‎ی آسیب‌‎دیده از سیلاب‌‎های یک ماه پیش ولایت پروان در بی‎‌سرپناهی به‌‎سر می‎‌برند؛ اما وزارت دولت در امور رسیدگی به‌‎روی‌‎دادهای طبیعی، تاهنوز هیچ سرپناهی به‌‎این نیازمندان ایجاد نکرده‌‎است.
سه هفته پیش، محمد اشرف غنی رییس جمهوری کشور با معاون نخست و جمعی از مقام‌‌‎های دولتی به‌‌‎دیدار آسیب‌‎دیده‌‎گان پروان رفت و ضمن وعده‌‎ی کمک‌‎های نقدی و جنسی به‌‎خانواده‌‎های نیازمند و متضرر در سخن‌‎رانی‌‎اش، گفت:
« تا هفته آینده وزارت حوادث و اداره عملیاتی مکلف اند که یک طرح جامع برای اسکان مجدد چهارصدوچند خانواده را که نیازمندی عاجل دارند، آماده کنند تا براساس آن حق به حق‌‎دار برسد ».

آقای غنی دراین سخن‌‎رانی گفته بود که خانواده‌‎های متضرر باید با تفکیک (کُلی و نسبی) شناسایی شوند، تا براساس آن سرپناه لازم به نیازمندان درنظر گرفته شود.
اکنون که بیش‌‎تر از سه هفته ازاین تعهد رییس جمهور می‌‎گذرد، نه‌‎تنها که هیچ خانواده‌‎ی نیازمندی صاحب سرپناه نشده، بل هنوزهم حجت‌‎الله مجددی سخن‎‌گوی اداره‌‎ی عملیاتی ریاست جمهوری تاکید دارد که به‌‎زودی یادداشتی را دراین باره باهم‌‎آهنگی وزارت دولت در امور رسیدگی به‌‎روی‌‎دادهای طبیعی، به‌‎ریاست جمهوری ارایه خواهند کرد.
این وعده‌‎ها درحالی تاهنوز عملی نشده که بربنیاد معلومات وزارت دولت در امور رسیدگی به روی‌‎دادهای طبیعی، بیش‎‌از ۱۳۳۰ خانواده از اثر سیلاب در مرکز ولایت پروان، خانه‌‎های شان تخریب شده که ازاین میان، بیش‌‎از ۴۳۶ خانه به‌‎طور کُلی ازبین رفته‌‎اند.
خبرنگار پیک به فهرستی از خانواده‌‎های متضرر از سیلاب پروان دست یافته‌‎است که نشان می‌‎دهد، هیچ کاری تااکنون در بخش ایجاد سرپناه برای خانواده‌‎های نیازمند صورت نگرفته‌‎است.
برخی ازاین خانواده‌‌‎ها مدعی‎‌اند که افزون‌‎بر تلفات جانی، همه‌‎ی داروندار و سرپناه شان را ازدست داده‌‎اند؛ اما هنوز کسی یا نهادی از آن‎‌ها سروی نکرده و یا هنوزهم شامل فهرست سرپناه نشده‌‎اند.
سیدآغا باشنده‌‎ی (پارچه یازدهم) شهر چاری‌‎کار مرکز ولایت پروان که به‌‎گفته‌‎ی خودش، هشت عضو خانواده‌‎اش را در سیلاب ازدست داده، به خبرنگار پیک می‌‎گوید:
« تا امروز خانه مره کسی سروی نکرده، به ریاست حوادث و مقام ولایت عریضه کردیم، گفتند سروی تمام شده …».
محمد رفیق یکی دیگر از باشنده‌‎های این محل، می‎‌گوید که مشمول هم‌سرش سه عضو خانواده‎‌اش را در سیلاب ازدست داده و به‌‎جز زمین ویرانه اثری از خانه‎‌‌ی آبایی‌‎اش به‌‎جا نمانده، می‌‎گوید که هم‌‎اکنون در زیر خیمه زندگی می‎‌کند و باوجود این‎‌هم، مسوولان محلی درخواست وی را رد کرده و شامل سروی‎‌هم نشده‎‌است.
ازسوی دیگر، ذکیه سنگین نماینده پروان در مجلس نمایندگان با انتقاد از مسوولان محلی و مرکزی، می‌‎گوید:
«تاهنوز سروی دقیق از خانواده‌های مستحق و متضرر صورت نگرفته و ضریبی هم برای اسکان دوباره‌ی خانواده‌های بی‌سرپناه، ازسوی حکومت تعیین نشده‌است.»
اما وحیده شهکار سخن‌‎گوی والی پروان با رد این اتهام‌‎ها، می‎‌گوید:
« اگرچه پروسه‌‎ی سروی‎‌ما تمام شده؛ اما شماری از خانواده‌‎های که باقی مانده‌‎اند، می‌‎توانند به ریاست حوادث مراجعه کنند ».
مشکل بی‌‎سرپناهی خانواده‌‎های آسیب‎‌دیده از سیلاب، تنها به‎‌چند روایت از شهروندان متضرر در ولایت پروان خلاصه نمی‎‌شود. بربنیاد معلومات وزارت دولت در امور رسیدگی به روی‌‎دادهای طبیعی، بیش‎‌تر از سه هزار خانواده در ۱۳ ولایت کشور از اثر سیلاب‌‎های یک ماه پیش، خانه‎‌های مسکونی‎‌شان به‎‌گونه‌‎ی کُلی یا نسبی تخریب شده و نیازمند سرپناه می‌‎باشند.
غلام بهاالدین جیلانی وزیر دولت در امور رسیدگی به روی‌‎دادهای طبیعی به‌‎روز یک‌شنبه ۳۰ سنبله در یک نشست خبری به پاسخ خبرنگار پیک گفت:
« برای خانواده‌‎های که به‌‎طور کُلی خانه‌‎های شان از بین رفته، مبلغ ۱۳۰هزار افغانی در نظر گرفته شده‌‎است ».
آقای جیلانی افزود که پروسه‌‎ی ایجاد و احداث سرپناه برای بیش‎‌از سه هزار خانواده‌‎ی متضرر و بی‌‎سرپناه، نیازمند کمک‎‌های جامعه‌‎ی جهانی‎ و هم‌‎چنان زمان‌‎گیراست.
بااین‌‎همه درحالی‎‌که صدها خانواده با نزدیک شدن فصل سرمای زمستان از بی‌‎سرپناهی رنج می‎‌برند؛ اما آقای جیلانی می‌‎گوید:
« ما نمی‌‎توانیم دراین نزدیکی‌‎ها برای همه کسانی‌‎که خانه‌‎های شان تخریب شده، خانه بسازیم ».

گزارش‌گر: بلال خداداد